GTA Hile Kodları Bir Nesle Oyun Kırmayı Öğretti, GTA 6'da Olmalı

Hilesiz GTA Oynamak Mümkün mü?

İtiraf ediyorum: Grand Theft Auto oyunlarının hiçbirini hilesiz oynamadım. GTA 3'teki tüm silahları açan kodu o kadar iyi ezberlemiştim ki, elime bir kumanda verseler kas hafızamla girerim. Oyunların hikaye modunu hiçbir zaman doğru düzgün takip etmedim; her seferinde kısa sürede bir bazukaya sahip oldum. Eğer bu bir oyun günahıysa, bilin ki ben neslimin bir ürünüyüm. 2000'li yıllarda, GTA'nın PlayStation 2'de altın çağını yaşadığı dönemde, hile kodları deneyimin ayrılmaz bir parçasıydı. Büyürken tanıdığım hiç kimse GTA hikayesini olması gerektiği gibi oynamadı. Biz gençler, oyunu sadece bir atış poligonu olarak kullandık.

Bu durum, o dönemin çocuklarının Rockstar'ın Amerikan hicivinden mahrum kalmasına neden olsa da, hileler bize açık dünya oyunlarının parçalanmayı bekleyen kusursuz yapısını takdir etmeyi öğretti. Erken 2000'lerdeki standart bir GTA oturumum şöyleydi: Bir arkadaşımla PS2'nin başına geçer, sırayla kumandayı alırdık. Amaç, beş yıldızlı aranan seviyesine ulaşarak bir öldürme çılgınlığında ne kadar uzun süre hayatta kalabileceğimizi görmekti. Neredeyse rekabetçi bir roguelike gibiydi. Her başlangıçta Tüm Silahlar hilesini (R2, R2, L1, R2, Sol, Aşağı, Sağ, Yukarı, Sol, Aşağı, Sağ, Yukarı) girer ve tam donanımlı bir cephanelikle işe koyulurduk.

Hile Kodları Oyun Dünyasını Keşfetmenin Anahtarıydı

Rockstar'ın hikaye anlatıcılığını takdir edecek yaşa gelsem de, yetişkin olarak GTA 5'e başlarken de bu benim ilk deneyimim oldu. Bu sığ bir oynanış mıydı? Evet, bazı yönlerden. Bu davranış, GTA'nın 2000'lerde ahlaki panik yaratmasının ana nedenlerinden biriydi. Annem oyun oynarken içeri girse, beni polis arabalarını patlatırken görürdü. Ama yaşlandıkça bunun GTA'yı deneyimlemenin meşru bir yolu olduğunu kabul ettim. Rockstar'ın açık dünya oyunlarını etkileyici kılan şey, dünyanın ne kadar canlı hissettirmesi. Dünya asla senaryoya bağlı değilmiş gibi gelmiyor. Sürücüler kendi kafalarına göre hareket ediyor ve kaosa tepki veriyor. Vice City bir karınca çiftliği gibi. Sen şehir üzerinde deneyler yapıyorsun, çevreyi dürtüp nasıl tepki vereceğini izliyorsun. Çaldığım araçlardan oluşan bir trafik sıkışıklığına roket fırlattığım her an, gerçek bir meraktan geliyordu. Oyunun bu durumu nasıl yöneteceğini görmek istiyordum çünkü cevap her zaman heyecan vericiydi.

Bu bağlamda hile kodları, kum havuzunda deney yapmak için önemli araçlardı. Tüm silahların açık olması şarttı, ama başka kodlar da gerekiyordu. Ara sıra bir tank çağırıp polislerin buna nasıl karşılık vereceğini izlemek istiyordum. Yayaları birbirine düşürmekten kendimi alamıyordum. Fizik motorunu zorlamak için uçan araba hilesi şarttı. Her hile, Rockstar'ın kesişen oyun sistemlerinden nasıl anlık anlar yarattığını ortaya çıkarabiliyordu.

Hile Kültürü Değişti: GTA 6'da Olmalı mı?

O günlerden bu yana oyunlardaki hile kültürü önemli ölçüde değişti. Neredeyse hiçbir modern oyunda, dünyayı istediğin gibi şekillendirebileceğin yerleşik hileler yok. Bu tür bir özgürlük artık çoğunlukla modlara veya hile yazılımlarına kaldı. Ancak GTA serisi her zaman kaos ve yaratıcılıkla anıldı. GTA 6'nın bu mirası sürdürmesi ve yeni nesillere oyun dünyasını kırmanın ne kadar eğlenceli olduğunu göstermesi şart. Oyun dünyasının kendi kurallarıyla oynamak, sandbox türünün ruhunu yaşatmanın en iyi yolu. Umarım Rockstar, GTA 6'da hile kodlarını geri getirir ve biz eski kurtların çocukluğumuzu yaşamasına izin verir.