Fire Emblem serisi geçmişine bakmayı seviyor. Nintendo 3DS'in seriyi emeklilikten kurtaran oyunu Fire Emblem Awakening, serinin tarihine yapılan göndermelerle dolu: bir karakter Marth adını benimser, bir diğeri kritik vuruşlarda önceki Fire Emblem oyunlarının isimlerini haykırır ve üçüncü bir karakter, serinin ilk oyunu Shadow Dragon and the Blade of Light'tan doğrudan gelir. Fire Emblem Engage ise Awakening'in bu miras vurgusunu zirveye taşıdı. Serinin 30. yılından üç yıl sonra çıkmasına rağmen adeta bir yıl dönümü oyunu olarak işledi. Engage'in hikayesinin ve oynanışının merkezinde, Fire Emblem'in on yedi oyunundaki neredeyse tüm önemli kahramanların ruhlarını çağıran Emblem Ring'ler yer alıyor.
Ancak tarihine bu kadar bağlı bir seri olmasına rağmen Intelligent Systems yalnızca üç Fire Emblem oyununu yeniden yaptı: iki kez DS için ve bir kez 3DS için. Bu 3DS oyunu, Fire Emblem Echoes: Shadows of Valentia, 1992'nin Fire Emblem Gaiden'ını, yani serinin ikinci oyununu yeniden yapıyor. Aynı dönemin diğer Nintendo devam oyunları olan Super Mario Bros 2 ve Zelda 2: The Adventure of Link gibi Gaiden da serinin geri kalanından sıyrılıyordu. Açık keşif, zindan savaşları ve iki ayrı orduyu kontrol etme gibi özellikler onlarca yıl boyunca Gaiden'a özgü kaldı. Echoes, Fire Emblem'in son 3DS oyunu olarak 2017'de çıktı. Gaiden'ın Japonya'daki Famicom'lara gelişinden 25 yıl sonra, Echoes hikayesini dünya çapındaki izleyicilere ulaştırdı.
Modern Fire Emblem'den Kopuş
Echoes, Gaiden'ın birçok yönünü genişletip modernize etti: yeni karakterler, serbest dolaşımlı zindanlar ve 2002'nin The Binding Blade'inde kurulan destek konuşma sistemi. Ancak Intelligent Systems, Echoes'ın köklerine sadık kalarak modern Fire Emblem'in bazı mekaniklerinden vazgeçti. Evlilik destekleri ve silah üçgeni oyunun dışında bırakıldı çünkü bunlar hikayeye ve karakterlere uymuyordu. Echoes, özellikle sanatı, hikaye anlatımı ve tam seslendirmesiyle çoğunlukla olumlu eleştiriler aldı. Ancak birçok oyuncu için oynanışı arzu edilenin altındaydı. Bu durum, neredeyse evrensel olarak oynanışı övülen ancak berbat bir senaryoya ve Colgate diş macunu şişesine benzeyen bir başkahramana sahip olan Engage'in tam tersi.
Hikayesi oldukça basit Fire Emblem usulü olsa da Echoes bakması ve dinlemesi keyifliydi. Sorun haritalardaydı. Echoes'un haritaları sinir bozucudur. Büyüklerdir, ordunuzu yavaşlatan bataklıklar ve kumlarla kaplıdır ve tekrar edicidirler. Kendinizi bir haritadaki tüm düşmanları alt etmişken bulabilirsiniz, ancak 30 kare uzaklıkta hareket etmeyen tek bir süvari olduğunu fark edersiniz. Üç tur sonra nihayet ona ulaştığınızda, onu saldırılardan kaçınma yeteneğini artıran bir karede durduğunu görürsünüz ve sonunda ölene kadar üç tur daha körlemesine saldırırsınız. Bu pek eğlenceli değil ve zorlayıcı da değil. Sadece yorucu. Echoes'un harita tasarımına yönelik her eleştiri gayet makul. Oyunun açık ara en zayıf kısmı bu.
Farklı Bir Bakış Açısı
Ben Echoes'un harita tasarımını yeni ve farklı buldum. Savaşlar, Awakening ve Fates gibi önceki oyunlardan farklı bir yaklaşım gerektiriyordu; bu oyunlarda en güçlü birimlerim çoğu zaman içeri dalmakla kurtulabiliyordu. En hareketli birimlerim olan pegasi'ler aynı zamanda en kırılgan olanlardı. Düşmanları nasıl kışkırttığıma veya onları müttefik bir iyileştiricinin menzilinden ne kadar uzağa gönderdiğime dikkat etmem gerekiyordu. Ayrıca, sürekli olarak takviye kuvvetlerin gelmesi, kaynaklarımı yönetmemi gerektiriyordu. Bu zorluklar, bazılarının sıkıcı bulduğu bu geniş haritaları, benim için stratejik düşünmeye zorlayan bir satranç tahtasına dönüştürüyordu.
Echoes: Shadows of Valentia, serinin sevilen ama göz ardı edilen bir yan ürünü olarak kaldı. Ancak şimdi, Fire Emblem Fortune's Weave'in tur geri alma ve zindan keşfi gibi mekanikleri doğrudan Echoes'tan ilham alıyor. Bu durum, serinin yeniliğe açık olduğunu ve geçmişten öğrenmeye devam ettiğini gösteriyor. Belki de Echoes, hak ettiği takdiri, kendisinden esinlenen bu yeni oyunla birlikte nihayet bulacak.
Henüz yorum yok — ilk yorumu sen yaz!