Ferrari Purosangue: SUV değil, FUV
Ferrari'nin iki koltuklu spor arabaları markanın kimliği olsa da, İtalyan üretici her zaman daha fazla yolcu taşımak isteyen müşterilere hitap etti. 1960'larda 250 GT 2+2 ile arka koltuklu otomobiller üretmeye başlayan Ferrari, 2000'lerin başında 612'ye kadar bu konsepti sürdürdü. Ardından ilk gerçek dört koltuklu modeli olan dört çeker FF geldi. Ancak ilk hatchback hâlâ üç kapılıydı ve arka koltukta insan taşımaktan çok yük taşımaya uygundu. Aynı durum sonraki GTC4 için de geçerliydi. Fakat Purosangue ile arka yolculara bir yükseltme yapıldı.
İnsan odaklı iç mekân
Purosangue'de arka kapılar arkaya menteşeli ve arka koltuklara doğrudan erişim sağlıyor. Arka bagaj kapağı da mevcut, yani teknik olarak beş kapılı bir otomobil. Ancak bagaj alanı ile yolcu kabini arasında sabit bir duvar var ve arka koltuklar düz yatamıyor. Bu nedenle daha önce incelediğimiz 21. yüzyıl ekmek vanalarından farklı olarak, Purosangue ile market alışverişi yapılabilir ama kayak veya bisiklet gibi hacimli eşyalar için tavan rafı gerekebilir. Ferrari'nin Purosangue'ye SUV değil FUV (Ferrari Utility Vehicle) demesi de bu yüzden oldukça yerinde.
Performans ve sürüş
Uzun kaputun altında 6.5 litrelik doğal emişli bir V12 motor var, ancak şasiye arkaya doğru konumlandırıldığı için teknik olarak ön-orta motor düzeni deniyor. Bu, %49:51 ön-arka ağırlık dağılımına katkıda bulunuyor. Arka tekerlekler için transaks şanzıman (sekiz ileri çift kavramalı) kullanılıyor; motorun önündeki ayrı bir güç aktarma birimi ön tekerlekleri tahrik ediyor, yani bu dört çeker bir Ferrari. Ancak bu, devasa 715 hp (533 kW) ve 528 lb-ft (716 Nm) torklu motoruna yakışır şekilde oldukça büyük bir otomobil: 4.973 mm uzunluk, 2.028 mm genişlik, 1.589 mm yükseklik, 3.018 mm dingil mesafesi ve 2.170 kg boş ağırlık.
Bu boyutlara rağmen araç sürücünün etrafında küçülüyor. Geçtiğimiz yaz Roma'da Ferrari Luce tanıtımı öncesinde birkaç saat Purosangue kullandım ve binlerce yıllık sokaklarda oldukça iyi başa çıktı. Boyutuna ve gücüne rağmen yavaş veya trafikte kullanımı kolay. Start-stop sistemi soğukken bile çalışıyor ve rahatsız etmiyor. Gaz pedalının bol hareket mesafesi ve yeterli tork sayesinde hızınızı ayarlamak kolay; Comfort modunda ve sekiz ileri şanzımanın kendi vites değiştirmesine izin verdiğinizde dijital devir göstergesinde nadiren 2.000 devirin üzerini görürsünüz. Motorun 8.250 devirde kırmızı çizgiye ulaştığını düşünürsek bu önemli. Bunu deneyimlemek için Sport moduna geçmek isteyebilirsiniz; direksiyondaki manettino kadranında Race modu yok, ancak Ice modu var. Seçilen moddan bağımsız olarak, büyük ve dokunmatik vites kulakçıklarıyla vitesleri kendiniz değiştirebilirsiniz; bu, otomatik işlevi geçici olarak geçersiz kılmak veya orta konsoldaki bir anahtarla seçilen tam manuel mod için geçerli.
yine mi SUV muhabbeti. neyse V12 olması yine de fena değil, atmosferik motorun sesi başka olur. ama fiyatını duyunca zaten konuşacak bir şey kalmıyor.