Calvin ve Hobbes'un Vedası: 31 Yıl Sonra Hâlâ Mükemmel Bir Veda

Bir Çizgi Roman Efsanesi Doğuyor

18 Kasım 1985'te, Calvin ve Hobbes'un ilk çizgi romanı gazetelerde göründü. “Hoşça kal baba! Kaplan tuzağımı kontrol etmeye gidiyorum!” diyen Calvin, safari şapkasıyla babasına sesleniyordu. Calvin, tuzağı bir ton balıklı sandviçle kurduğunu, çünkü bir kaplanın buna karşı koyamayacağını açıklıyordu. Son karede ise Hobbes ilk kez görünüyordu: bir ağaçta baş aşağı sarkmış, sandviçi yiyordu. Çizgi romanı yazan ve çizen Bill Watterson, yıllarca zorlu bir çizer olarak sektöre girmeye çalışmış, ta ki Universal Press Syndicate Calvin ve Hobbes'taki potansiyeli görene kadar. Çizgi roman 35 gazetede başladı ve bir yıl içinde 250'den fazla gazeteye yayıldı. Watterson, 10 yıl boyunca hayalperest ve asi altı yaşındaki bir çocuk ile oyuncak kaplanının günlük maceralarını paylaştı.

Beklenmedik Bir Veda

Çizgi roman sonunda 2.000'den fazla gazetede yayımlandı, ancak popülerliğinin zirvesindeyken, 31 Aralık 1995'te Watterson çizgi romanı sonlandırdı ve bunu mümkün olan en mükemmel şekilde yaptı. Bu tür bir hamle alışılmadıktı, çünkü birçok popüler çizgi roman onlarca yıl devam etmişti. O dönemde Peanuts 45 yıldır yayınlanıyordu ve Charles Schulz'un sağlık sorunları nedeniyle çizgi romanı bitirmesine daha beş yıl vardı. Nancy, Blondie ve daha birçokları gibi bazı çizgi romanlar yaratıcılarının ölümünden sonra bile devam etmişti. Calvin ve Hobbes kesinlikle yıllarca, hatta onlarca yıl daha dayanabilirdi, bu yüzden 10 yıl sonra sona ermesi hayranlar için sürpriz oldu.

Watterson'ın Kararı

Watterson, 2010'da Cleveland gazetesi The Plain Dealer'a verdiği demeçte, “10 yılın sonunda, oraya gelirken söylemek istediğim her şeyi söylemiştim” dedi. “Partiden erken ayrılmak her zaman daha iyidir. Çizgi romanın popülerliğine kapılıp kendimi 5, 10 veya 20 yıl daha tekrarlasaydım, şimdi Calvin ve Hobbes için 'yas tutan' insanlar benim ölümümü diler ve gazeteleri benim gibi sıkıcı, eski çizgi romanları yayınladıkları için lanetlerdi. Ben de onlara hak verirdim. Sanırım Calvin ve Hobbes'un bugün hâlâ bir izleyici kitlesi bulmasının nedeni, onu tüketmemeyi seçmemdir. Durdurduğum için hiç pişman olmadım.”

Watterson haklı görünüyor. Çizgi romanın sona ermesinden 31 yıl sonra hâlâ varlığını sürdürüyor. Orijinal yayın sırasında okuyan hayranlar hâlâ düzenli olarak yeniden okuyor ve yeni nesiller de hayran oluyor. Watterson karakterlerini her zaman ticari ürün olarak lisanslamaya karşı olsa da, Calvin ve Hobbes'un toplu kitapları bugün hâlâ yayımlanıyor. Ayrıca Watterson'ın son çizgi romanında gerçekten başarılı bir iniş yapması da yardımcı oluyor. On yıllık maceradan sonra, doğru yapmak için üzerinde büyük bir baskı olmalıydı. Uzun süredir devam eden birçok dizi, hangi mecrada olursa olsun, tatmin edici sonlar yaratmakta zorlanır; kısmen hayran beklentileri nedeniyle. Genellikle bir son yazmadaki en büyük karar, açık uçlu olup olmayacağıdır. Bazı hikâyeler bir karakterin ölmesi veya taşınması ya da yaratılışın cümlesinin sonuna nokta koyan başka bir son olayla gerçek bir sona ulaşır. Diğer sonlar açık bırakılır, daha çok bir üç nokta ile, karakterlerin ve maceralarının bir yerlerde hâlâ devam ettiğini hayal edebiliriz, artık göremesek bile. Son çizgi roman, uzatılmış bir pazar günü ekiydi ve geçmişte yaptığı birçok pazar günü eki gibi, Watterson bir zamanlar katı olan kurallara uymadı.

Calvin ve Hobbes, 31 yıl sonra hâlâ mükemmel bir veda olarak anılıyor. Watterson'ın kararı, sanatını koruma ve okuyucularına saygı duyma açısından bir ders niteliğinde.