Garfield'ın Kalıcı Mirası
Garfield, 1978'den beri gazetelerde, televizyonda ve mağaza raflarında. 48 yıl sonra bile ona olan sevgi taze: vantuzlu patileriyle peluş oyuncaklar hâlâ satılıyor, yeni bir çizgi film yapım aşamasında, bu ay bir Garfield video oyunu geliyor ve çizgi roman dünya çapında her gün yayımlanıyor. 
Ancak tüm bu sevgiye rağmen Garfield'ın yeterince saygı görmediğini düşünüyorum. Bunun başlıca sebebi, yaratıcısı Jim Davis'in karakteri bilinçli olarak ana akım ve pazarlanabilir kılmak istediğini fazlasıyla açık sözlülükle dile getirmesi.
Jim Davis'in Açıklığı ve Garfield'ın Başarısı
Davis, 1982'de The Washington Post'a verdiği demeçte şöyle demişti: "Çizgi romanı yaratanın ilahi bir ilham olduğunu söylemek isterdim. Aslında öyle değil; daha çok iyi, pazarlanabilir bir karakter yaratma bilinçli çabasıydı." O günden beri de benzer şeyler söyledi. Davis'in bu dürüstlüğü yüzünden internette birçok kişi Garfield'ın başarısını küçümsüyor ve Davis'i alaycı ve açgözlü olarak nitelendiriyor. Oysa pazarlanabilir bir karakter yaratmaya karar vermek başka, bunu başaracak sanatsal yeteneğe sahip olmak bambaşka. Ayrıca bu görüşler, Davis'in mütevazı kökenlerden geldiğini ve yıllarca çizgi romanlarda başarısız olduğunu göz ardı ediyor. Garfield'dan önceki yaratımı "Gnorm Gnat", bir böcekle ilgili bir çizgi romandı ve fena hâlde başarısız oldu. Bu başarısızlık Davis'i daha çekici ve evet, daha pazarlanabilir bir hayvan arayışına itti. Garfield'ın tasarımı Amerikan kültürünün bir parçası hâline gelecek kadar dahice; obur ve tembel kişiliği ise hem komik hem de herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği türden. 1978'de ortaya çıkan karakterin, 1990'ların "slacker" kültürünün öncüsü olduğunu bile söyleyebilirim. 
En İyi Garfield Sözü Hangisi?
Garfield ve Jim Davis'e hak ettiği saygıyı göstermek için en iyi Garfield sözünü araştırmaya karar verdim. "Pazartesilerden nefret ediyorum" bariz seçim ve muhtemelen doğru olanı. Pazartesi nefreti evrensel bir duygu ve Davis'in bunu yakalayıp karakteriyle özdeşleştirmesi büyük bir başarı. Herkes pazartesilerden nefret eder ama Garfield pazartesi nefretinin sahibi. Üstelik Garfield'ın pazartesilerden nefret etmek için hiçbir sebebi olmadığını düşününce bu daha da etkileyici. O işsiz bir kedi, yani pazartesiler de dahil her gün onun için aynı. Yine de bu söz sayısız kupa ve tişörte basıldı; bu da Davis'in yazar olarak yeteneğini değil, sadece alaycı bir pazarlama dehası olduğunu kanıtlar nitelikte. Bu kendi kendime koyduğum görevin zorluğu, Garfield'ın en iyi yazılmış şakalarının çoğunun tamamen görsel olması. Örneğin şu şaşırtıcı derecede karanlık çizgi roman gibi. Her ikisi de inanılmaz iyi yazılmış ama Garfield'ın söyledikleri için değil; iyi kurgulanmış görsel şakalar oldukları için harikalar (ki bunları yazmak da bir yetenek ister). Bu şakadaki vurucu cümle özellikle komik ve biraz düşünmeyi gerektiriyor – Garfield'la genelde ilişkilendirilenden daha fazla düşünce. Yine de keskin bir espri, insanların genelde derinlikle bağdaştırdığı bir şey değil, bu yüzden tam ters yöne gidip Garfield'ın belki de en uzun sözünü seçeceğim; karnını doyurmaktan başka bir şey düşünmeyen bir kedi için şaşırtıcı derecede içten ve anlayışlı bir söz. 18 Mart 1979 tarihli çizgi romanda Garfield bir çizim masasında oturmuş, dünyaya mektup yazıyor: "Bence bu dünya yaşanacak daha güzel bir yer olurdu: Ülkeler farklılıklarını kimseyi incitmeden çözebilse. Herkes tanımadığı insanlara bile gülümseyebilse. Kimse açlık çekmek zorunda kalmasa..." 
47 yıl mı 48 yıl mı belli değil ama ben hala pazartesi sendromunu Garfield sayesinde öğrendim desem yeridir. O kedi benden daha çok çalışıyor valla